Censuur

Zelfvertrouwen

Zelfvertrouwen is belangrijk voor ons persoonlijk en zakelijk leven. Dat weten we allemaal. En we weten ook dat zelfvertrouwen een groot aantal voordelen biedt. Maar zijn we er ons ook van bewust hoe en in welke mate we onszelf te kort doen als we een lager zelfvertrouwen hebben?

Uit verschillende onderzoeken blijkt, dat een team met meer zelfvertrouwen meer omzet genereert. Ook spreekt het team met een hogere zelfwaardering elkaar meer aan, wordt er meer gecorrigeerd en is de samenwerking effectiever en beter. Op individueel niveau ervaren werknemers met zelfvertrouwen meer lef, geven beter hun grenzen aan, halen betere resultaten, maar zorgen ze ook voor een betere balans tussen werk en privé. Ook ziekteverzuim daalt indien mensen een positiever beeld hebben over zichzelf.

Zelfvertrouwen is niet iets wat je in je hebt of krijgt. Het is namelijk een werkwoord. Het is het vertrouwen van jezelf. Ook zelfwaardering komt van het waarderen van jezelf. Het is dus iets wat je kan/moet doen (en kan trainen!)

Toch ervaren we lang niet altijd zelfvertrouwen of zelfwaardering. Vaak vertellen we wel aan onszelf dat we op de goede weg zijn, maar de moed zakt weer als er ook een ander stemmetje is dat net iets harder roept. Dit stemmetje maakt de erkenning die je jezelf hebt gegeven net weer kleiner. Of Dat stemmetje is vaak niet zo positief.

Wij noemen die ‘stuk maken’ ofwel ‘censuur plegen op jezelf.’  Gedachten als: ‘dat is toch normaal’ of ‘dat zou iedereen toch doen’ of ‘de omstandigheden maakten dit ook wel heel gemakkelijk’.

Wist je dat er 8 manieren zijn om censuur uit te oefenen op ons eigen succes? (uit: Negatief Zelfbeeld van Manja de Neef)

Het is normaal,  vanzelfsprekend
– …., maar dat had iedereen toch gedaan…
– …., maar dat kan iedereen toch…
– …., maar dat doe ik omdat het moet…

Vergeleken met anderen
– …., maar anderen kunnen dat beter…
– …., maar ik ben lang niet zo…. als…

Afzwakken
– …., maar dat is maar iets kleins…
– …., maar het kostte me wel (veel) moeite…
– …., maar het is toch nog niet zoals ik het wil…

‘Gunstige’ omstandigheden
– …., maar dit was wel een gemakkelijke opdracht…
– …., maar dat komt omdat ere iemand anders bij was…

Opgeschroefde eisen
– …., maar ik ben nog niet tevreden…
– …., maar dan moet ik het ook in die andere situaties doen…

Het is niet mijn verdienste
– …., maar dat heb ik nu eenmaal van huis uit meegekregen…
– …., maar het gaat vanzelf…
– …., maar ik heb er niet zelf voor gekozen…

De keerzijde van de medaille
– …., maar als ik dat doe stel ik mensen teleur…
– …., maar is wel de weg van de minste weerstand…

Metacognities
– …., maar dat mag je niet van jezelf zeggen…
– …., opschepper…

Vaak vinden we dat we niet moeten pochen, opscheppen of naast je schoenen moet lopen. We hebben er zelfs allerlei spreekwoorden en gezegden over. En zijn dergelijke stemmetjes als hierboven geschreven vrij normaal om hardop te zeggen. Zeggen dat we het geweldig doen, komt niet gemakkelijk over onze lippen.

Wij geven onze klanten advies om op te schrijven wat je wel goed hebt gedaan, welke rol je wel hebt gehad en welke resultaten je wel hebt behaald. Waarom opschrijven? De ‘censuur-gedachten’ zijn vaak net zo sterk als jouw positieve gedachten. In het vluchtige denkproces strepen ze elkaar weg, wegen de positieve gedachten en je censuur even zwaar.  Door middel van het schrijven leg je meer nadruk op je successen en train je je hersenen.

Indien je dit vaak herhaalt, kan het een automatisme worden en voel je je positiever over jezelf!

“En moet je dan naast je schoenen gaan lopen, Joyce? Je moet ook wel een beetje realistisch zijn,” krijg ik wel eens terug als ik mensen op hun censuur wijs.

Dient “realisme” je als het ten koste gaat van je zelfwaardering is dan mijn wedervraag. En wanneer weet je dat iets realistisch is? Exact, iets wat gebeurd is, en dat is altijd pas achteraf. De rest zijn slechts je gedachten of anders vertaald: jouw mening of oordeel. Nu welke oordelen wil jij over jezelf hebben?

Ik zou zeggen veel plezier met pochen, opscheppen en naast je schoenen lopen! Het zal je goed doen!

– Joyce –